Etiket scannen
Een nieuwe grondstof vastleggen begint bijna altijd met hetzelfde werk: de ingrediëntenlijst van de verpakking of de productspecificatie van je leverancier overtypen, de allergenen aanvinken en de voedingswaardetabel overnemen. Vijftien minuten per product, en precies daar sluipen de fouten in.
Met de fotomodule van EasyEtiket maak je een foto van het etiket of upload je de specificatie van je leverancier. Een AI-agent leest de gegevens uit en zet ze klaar in de juiste velden: naam, producent, de complete ingrediëntenlijst, de 14 wettelijke allergenen en de voedingswaarden per 100 gram. Jij controleert wat er staat en keurt het goed. Daarna rekent EasyEtiket er gewoon mee verder in je recepten en op je etiketten.
Op deze pagina lees je precies wat de scan uitleest, hoe hij te werk gaat, welke regels hij aanhoudt bij twijfel, en waar je zelf op moet letten. Want een scan die je blind vertrouwt is geen hulp, en een scan die je alles laat nakijken ook niet.
AI-agent leest
Overtypen kost tijd, maar dat is niet het grootste bezwaar. Het gaat mis op de details. Een percentage dat verspringt van 41,9 naar 419, een allergeen dat in een samengesteld ingrediënt verstopt zit, een sporenzin die als ingrediënt wordt overgenomen, of een voedingswaarde die per portie op de verpakking staat en per 100 gram in je systeem terechtkomt. Zulke fouten zie je later niet meer terug, want in je recept is het gewoon een getal geworden.
Een etiket scannen draait dat om. De tekst van de verpakking wordt letterlijk overgenomen, met dezelfde woorden, dezelfde volgorde, dezelfde percentages en dezelfde haakjes. Wat er op het etiket staat, staat straks in je grondstof. En omdat de foto bij de grondstof bewaard blijft, kun je maanden later nog nakijken waar een waarde vandaan komt.
Dat is ook het verschil met een handige truc erbij halen om tekst uit een foto te halen. Gewone tekstherkenning geeft je letters. De scanfunctie in EasyEtiket geeft je een ingevulde grondstof: de ingrediëntenlijst als lijst, met per ingrediënt het percentage en de allergenen die erbij horen, en de 14 wettelijke allergenen apart, in de stand die bij de tekst past.
Uit een foto of specificatie komt
De volledige naam van de verpakking, plus de korte gangbare naam waarmee deze grondstof in jouw ingrediëntenlijst komt te staan. Van "Callebaut melkchocolade callets 823" wordt dat gewoon melkchocolade.
De fabrikant of het merk, zonder de artikel- en leveranciersnummers die er op een specificatie vaak voor staan, en de streepjescode als die leesbaar is.
Letterlijk zoals gedrukt, inclusief percentages, E-nummers, haakjes en de voorzorgszin.
Elk hoofdingrediënt wordt een eigen regel met een schone naam, het percentage als dat op het etiket staat, en de allergenen die bij dat ene ingrediënt horen.
Per allergeen: aanwezig, kan bevatten, afwezig of onbekend.
Niet alleen gluten en noten, maar ook welk graan en welke notensoort, want de wet wil de soort op het etiket.
Energie in kJ en kcal, vetten, verzadigd, koolhydraten, suikers, vezels, eiwit en zout.
Die velden zijn niet toevallig gekozen: het zijn precies de gegevens die EasyEtiket nodig heeft om straks je ingrediëntenlijst, je allergenen en je voedingswaarden uit te rekenen voor het eindproduct. Een grondstof die goed staat, werkt daarna door in elk recept waar hij in zit.
Fotografeer het etiket met je telefoon, of kies de productspecificatie of grondstoffiche die je leverancier je mailde. Een pdf mag ook.
Staat de ingrediëntenlijst op de achterkant en de voedingswaardetabel op de zijkant? Voeg beide foto's toe, tot zes stuks per grondstof. Ze horen bij hetzelfde product en worden samen gelezen.
Binnen ongeveer vijftien seconden staan de velden ingevuld: product, ingrediënten, voedingswaarden en de 14 allergenen.
Je ziet precies wat er gelezen is en kunt elk veld aanpassen voor je opslaat. Wat je verandert, wordt bewaard zoals jij het zet.
De grondstof komt binnen als nog niet goedgekeurd. Pas als jij hem goedkeurt, mag hij mee in je recepten en op je etiketten.
Die laatste stap is met opzet zo gemaakt. Een etiket is een juridisch document: jij bent verantwoordelijk voor wat erop staat, niet je software en niet je leverancier. De scan neemt het typewerk over, jij blijft degene die het goedkeurt. In het grondstofscherm staat daarom een duidelijke melding zolang dat nog niet gebeurd is, met de foto ernaast zodat je het naast de bron kunt leggen.
Achter de knop zit een AI-agent: een taalmodel dat beelden kan lezen, met een strakke opdracht, een vast uitvoerformaat en een lijst regels waar hij zich aan moet houden. Het is geen zoekmachine en geen database: er wordt niets opgezocht, niets aangevuld uit een andere bron en niets geraden. Er wordt alleen gelezen wat er op jouw foto staat. Dat klinkt beperkt, maar het is precies wat je wilt bij etiketten.
De opdracht van de agent bevat een aantal harde regels. Die zijn er omdat juist daar fouten ontstaan als je het met de hand doet.
De regels van de agent
Niets verzinnen, bij twijfel onbekend. Is de opgave onleesbaar of onvolledig, dan komt er onbekend te staan en geen aanname. Onbekend is eerlijk; afwezig zou gevaarlijk zijn.
Bevat is iets anders dan kan bevatten. Staat een allergeen in de ingrediëntenlijst of in de opgave "Bevat", dan is het aanwezig. Staat het alleen in een voorzorgszin als "kan sporen bevatten van", dan is het kan bevatten. Een sporenzin is geen ingrediënt en wordt dus ook geen ingrediëntregel. Lees ook: kan sporen bevatten en PAL.
Een allergeen hoort bij het ingrediënt waar het achter staat. Bij "specerijen (bevat mosterdzaad)" krijgt alleen de specerijenmix mosterd, niet de ui of het zout ernaast. Dat overspringen is een klassieke fout in overgetypte lijsten.
Soort erbij. Amandelschaafsel wordt noten én amandelen, volkorenrogge wordt gluten én rogge. De wet wil de soort op het etiket, niet alleen de verzamelnaam.
Bekende valkuilen worden niet meegenomen. Cacaoboter en sheaboter bevatten geen melk, nootmuskaat is geen noot, kokos is geen noot en pinda telt niet als noot maar als eigen allergeen.
Getallen letterlijk, niet afgerond. 0,4 procent blijft 0,4 en wordt geen 0. Staat er "minder dan 1 procent", dan komt dat zo in het veld.
kJ en kcal allebei overnemen. De energie wordt niet uit de ander berekend, want dan wijk je af van wat er op de verpakking staat.
Percentages horen bij hun ingrediënt. Een samengesteld ingrediënt met haakjes blijft één regel, met zijn eigen totaalpercentage als dat er staat.
Na het uitlezen doet EasyEtiket er zelf nog een paar dingen mee. Een notensoort of een glutengraan tilt automatisch het wettelijke hoofdallergeen op: staat er amandelen, dan staat noten ook aan. Ontbreekt kJ of kcal op de verpakking, dan wordt de andere waarde netjes afgeleid. De ingrediënten worden als losse regels aangemaakt, zodat je ze later kunt wegen en aanpassen. En de specificatie-foto's blijven bij de grondstof staan, met de datum waarop ze zijn ingelezen.
Tot slot loopt elke ingelezen grondstof door dezelfde kwaliteitscontrole als elke andere: kloppen de voedingswaarden onderling, zit er geen allergeen op onbekend, is de declaratie compleet. Wat niet klopt, komt op je aandachtslijst te staan in plaats van stilletjes mee te reizen naar je etiket.
Een AI die een etiket kan lezen is op zichzelf niet bijzonder meer. Een AI-agent die is ingeregeld op de Europese etiketteringsregels en die zijn uitkomst rechtstreeks in een rekenende etikettenmodule zet, is dat wel. Dat is de combinatie die EasyEtiket maakt: de agent leest, de software rekent en bewaakt.
Het verschil zit in wat er na het lezen gebeurt. Een los AI-hulpje geeft je tekst terug die je zelf ergens moet overnemen. Hier wordt de uitlezing meteen een grondstof met een declaratienaam, gewogen ingrediënten, de 14 wettelijke allergenen in de juiste stand en negen voedingswaarden per 100 gram. Gebruik je die grondstof in een recept, dan rekent EasyEtiket de voedingswaarde van je eindproduct uit, zet de ingrediënten op volgorde van gewicht, drukt de allergenen vet in de declaratie en houdt sporen apart. Je kunt er dus een declaratie, een etiket, een allergenenkaart en een specificatieblad uit trekken die kloppen.
En het werkt ook de andere kant op: omdat de software weet wat er nog mist, kan hij de agent corrigeren en jou waarschuwen. Een notensoort tilt het hoofdallergeen op, een ontbrekende kJ wordt afgeleid, een allergeen op onbekend komt op je aandachtslijst. AI die leest, software die rekent en bewaakt, en jij die goedkeurt.
Hieronder staat een etiket zoals je het zou fotograferen. Klik op de knop en je ziet wat de scan eruit haalt, veld voor veld.
Voorbeeldetiket, zoals je het met je telefoon vastlegt.
Voorbeeld van een echte uitlezing. In EasyEtiket vul je hierna aan wat je wilt en keur je de grondstof goed.
Zelf proberen? Maak een gratis account en scan je eerste etiket. Je eerste producten reken je kosteloos door, je zit nergens aan vast.
Probeer EasyEtiket gratisDe scan is zo goed als de foto die je erin stopt. Een paar dingen helpen enorm. Fotografeer recht van boven en zorg dat de hele ingrediëntenlijst in beeld staat, ook het staartje met de sporenzin. Vermijd plooien in folieverpakkingen en fel tegenlicht, want een weggevallen letter in "MELK" is precies de letter die je niet wilt missen. Staat de informatie op twee kanten, maak dan twee foto's in plaats van één schuine.
Heb je een productspecificatie of grondstoffiche van je leverancier, gebruik die dan liever dan de verpakking. Zo'n fiche is gemaakt om over te nemen: de declaratie staat er voluit, de allergenentabel is compleet en de voedingswaarden staan per 100 gram. Een pdf kan gewoon in de scan, de eerste pagina's worden als beeld gelezen.
En blijf kijken naar wat er terugkomt. Vergelijk de ingrediëntenlijst met de verpakking, let op de allergenen die op onbekend staan en kijk of de voedingswaarden per 100 gram zijn en niet per portie. Dat is zo gebeurd, en het is precies het stukje werk dat niet weg mag.
Het scheelt het meest bij wie veel grondstoffen heeft of vaak wisselt van leverancier: bakkers met tientallen bloem- en vulsoorten, ijsmakers met pasta's en mixen, slagers met kruidenmixen en marinades, cateraars en producenten die met halffabricaten werken. Ook bij het opstarten is het prettig, want dan zet je in een middag je eerste vijftig grondstoffen neer in plaats van in een week.
Zit een grondstof al in onze gedeelde bibliotheek, neem hem dan gewoon over; dat is nog sneller. De scan is er voor alles wat er niet in staat: huismerken, streekproducten, speciale mixen en alles wat je leverancier net anders levert dan de rest. Zie ook grondstof invoeren met een foto voor de bredere uitleg over grondstoffen vastleggen.
Foto's in JPG, PNG of WEBP, de HEIC-foto's van een iPhone, en pdf's van een productspecificatie. Je hoeft een iPhone-foto dus niet eerst om te zetten. Je mag tot zes foto's per grondstof toevoegen, bijvoorbeeld de voorkant, de ingrediëntenlijst en de voedingswaardetabel.
Meestal tien tot twintig seconden per grondstof. Daarna staan de velden ingevuld en ben jij aan zet om ze te controleren.
Nee, en daarom is de controlestap er. Bij een scherpe foto van een gewone verpakking is de uitlezing doorgaans erg nauwkeurig, maar een vage foto, een gekreukte verpakking of een ongebruikelijke opmaak kan tot fouten leiden. Bij twijfel zet de scan een veld op onbekend in plaats van er iets van te maken. De grondstof komt binnen als nog niet goedgekeurd; pas als jij goedkeurt, telt hij mee in je recepten.
Ze worden bij je grondstof bewaard, binnen je eigen account, met de datum waarop ze zijn ingelezen. Je kunt ze openen, downloaden en afdrukken, bijvoorbeeld als onderbouwing bij een controle of audit. Ze staan niet in de openbare bibliotheek en worden niet met andere klanten gedeeld.
Ja, en dat is een van de belangrijkste regels. Een allergeen uit de ingrediëntenlijst of uit de opgave "Bevat" wordt aanwezig. Een allergeen dat alleen in een voorzorgszin staat, wordt kan bevatten en wordt geen ingrediënt. Op je etiket komt het daardoor in de juiste vorm terecht.
Loop in elk geval de allergenen na die op onbekend staan en vergelijk de declaratie met de verpakking. De rest hoef je alleen te bevestigen. EasyEtiket zet een grondstof met een allergeen op onbekend ook op je aandachtslijst, zodat je hem niet vergeet.
Allebei, en dat is precies de bedoeling. De AI-agent doet waar hij goed in is: lezen wat er op een foto of specificatie staat, ook als de opmaak per leverancier verschilt. De etikettensoftware doet waar zij goed in is: rekenen, wegen, de wettelijke regels toepassen en bewaken dat er niets ontbreekt. De agent verzint dus geen voedingswaarden en de software hoeft niet te gokken wat er op de verpakking stond.
Je begint gratis met EasyEtiket en kunt een paar producten kosteloos doorrekenen. De fotomodule is een losse module bij het Basis-abonnement, voor 10 euro per maand of 100 euro per jaar. De actuele tarieven staan op de prijzenpagina.
Een etiket scannen scheelt niet alleen typewerk, het haalt ook de stille fouten eruit: de sporenzin die een ingrediënt werd, het allergeen dat oversprong naar de buurman, het percentage dat verschoof. De scan leest letterlijk wat er staat, zet bij twijfel onbekend, houdt bevat en kan bevatten uit elkaar en noemt de notensoort bij naam. Daarna controleer jij, keur je goed, en rekent EasyEtiket ermee verder in al je recepten, etiketten en allergenenkaarten. De foto blijft bewaard, zodat je altijd kunt laten zien waar het vandaan komt. Een AI-agent die leest en etikettensoftware die rekent, in een: dat scheelt uren, en het scheelt fouten.